lala-in-japan

 
 
 
อ๊ะๆ เห็นหัวข้อแล้วอย่าคิดมาก มันมิใช่แบบน้านนนนนUndecided
 
 
นี่เป็นเรื่องสมัยที่อิฮั้นยังนั่งปั้นวิทยานิพนธ์อยู่ค่ะ
 
 
 
 
เรื่องนี้เป็นจริงมากมาย
 
 
งานทุกอย่างที่ทำมา การบ้านรายงานที่เขียนค้างไว้อยู่
 
บทความทั้งหลายที่หามาจากอินเตอร์เน็ต (เซฟไว้แต่ยังไม่ได้อ่าน)
 
 
และ วิทยานิพนธ์คั่งค้างแรมเดือน *-*
 
 
 
ทุกอย่างถูกย่อเก็บไว้ ใส่อยู่ใน USB อันกระจ้อยอันเดียว
 
 
 
 
แท่งเหล็ก(พลาสติก?)อันเล็กๆ
 
ที่มีพลังสามารถเปลี่ยนชีวิตอิฮั้นได้ *0*
 
 
 
 
 
 
 
ตอนที่เขียนวิทยานิพนธ์คั่งค้างอยู่นี่ผวาน่าดูเลย
 
 
เพราะว่าชอบเอาติดตัวไปนอกบ้าน เผื่อได้มีเวลาไปทำที่โรงเรียนหรือที่ทำงานพิเศษ
 
(แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำ กลับมาปั่นงานหัวฟูที่บ้านเหมือนเดิม 555+)
 
 
 
เหมือนเป็นโรควิตกจริต เด๋วๆก็เช็คดูUSBว่ายังอยู่มั้ย
 
 โดยเฉพาะช่วงที่เขียนงานใกล้เสร็จเนี่ย
 
 
 
 
 
 "USB มีค่ายิ่งชีพ" จริงๆนะ :(;゙゚'ω゚'):
 
 
 
 
 
 
รู้สึกว่ามันเป็นจุดอ่อนที่เซนซิทีฟมากกกก
 
เคยลืมมันไว้ที่ห้องคอมของโรงเรียนครั้งนึง...
 
 
 
 
 
 
โอ้วววววว!! โลกแทบจะแตกกกกกกกกกกกก   (((((((( ;゚Д゚))))))))
 
 
 
 
 
พอกลับไปเจอมันเสียบคาอยู่ที่คอมตัวเดิมที่โรงเรียนเนี่ย  
 
อุเหม่ อิฮั้นเป็นเหมือนแม่ลูกที่พลัดพรากจากกันแต่ชาติปลาบู่ทอง - -*
 
 
 
 
 
 
 
ในนั้นนอกจากไฟล์งานต่างๆแล้ว
 
 
ก็ยังมีทั้งไฟล์เพลง ไฟล์รูปวาด ไฟล์รูปถ่าย ต่างๆนานา
 
 
มีทุกอย่างเลย เรียกได้ว่าเป็นเหมือนประวัติเล็กๆของอิฮั้นเลยทีเดียว
 
(ไฟล์ใบประวัติก็มี อิอิ เอาไว้สมัครงานไง)
 
 
 
 
 
 
 
แต่มันไม่มีอยู่อย่างเดียว...
 
 
คือ แบ๊กอัพ (;゚*゚)(;゚*゚)(;゚*゚) !! 555+
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 
ตอนนี้ ห้องอิฮั้นกำลังเกิดวิกฤติ
 
เข้าขั้นรกที่สุดใน3โลก - -*
 
 
 
ส่วนนึงก็เป็นผลต่อเนื่องจากเอนทรี่ที่แล้ว
 
วงเวียนอาการ "ยิ่งจัด ยิ่งรื้อ ยิ่งรก"
 
 
 
แต่เหตุผลจริงๆ คือ อิฮั้นกำลังเตรียมตัวย้ายบ้าน *-*
 
...อะ ก็เรียนจบแล้ว
 
 
เดี๋ยวก็ไปเกียวโตแล้ว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
จะย้ายออกจากบ้านรูหนูนี้ วันที่2เดือนหน้า
 
...
 
 
 
พูดว่าเดือนหน้า ให้ความรู้สึกว่ายังอีกไกล
 
 ... แต่จริงๆมันคือพุธหน้านี้แร้ววววววววว *0*
 
 
 
จะเก็บของยังไงทันเนี้ยยยยยยยยย
 
 
 
 
 
 
 
 
ด้วยความลน เลยรีบไปหากล่องมา แล้วรื้อๆ ค้นๆออกมา จัดเก็บๆ
 
แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น บางทีเก็บไม่เสร็จ อิฮั้นก็กางกล่องใหม่ออกมาดู...
 
จะได้รู้ว่ามีกล่องไซส์ไหนอยู่บ้าง
 
 
 
 
 
 
กางไปเรื่อยๆ แล้วก็ซ้อนทับกันไว้
 
 
ห้องที่แคบอยู่แล้ว เลยมีสภาพดังนี้
 
 
.....
 
 
 
...............
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ไม่กล้าถ่ายตรงพื้นมาให้ดูเลย แค่นี้ก็อายแร้วววว
 
จินตนาการตามการ์ตูนเองเถอะ เวลาเดินนะ ต้องย่องๆหาที่วางเท้าแบบนั้นจริงๆ555+
 
 
 
 
 
หลายๆคนอาจจะวาดฝันว่า ชีวิตที่ญี่ปุ่นจะด๊องแด๊ง โนเนะ สวยงาม
 
 
 
 ...
 
แต่นี่แหละ ชีวิตจริง!! 555+
 
 
 
 
 
 
 
เอนทรี่ที่แล้ว เห็นมีคนบอกอยากเห็นชุดทำงาน
 
 
 
เลยรีบเอามาวาดให้ดู
 
ก่อนลืม... อิอิ
 
 
 
 
ตอนไปงานรับเด็กใหม่คราวที่แล้ว
 
ก็มีให้เลือกแบบ สี ไซส์ของชุดทำงานด้วย
 
 
แน่นอนว่าบริษัทเป็นเจ้ามือ ออกตังซื้อให้หมดเลย
 
 
 
 
 
แต่แน่นอนว่า จำนวนชุดที่จะได้ก็โดนจำกัดไว้เหมือนกัน
 
สั่งเอาน้อยๆได้ แต่ห้ามสั่งเกิน - -
 
 
 
 
คือที่ญี่ปุ่นเนี่ย ชุดแบบฟอร์มทั้งหลายแหล่จะแพงเวอร์ๆๆๆ
 
 
เค้าก็เลยซื้อกันแค่ชุดเดียวเป็นส่วนใหญ่ - -
 
 
 
 
 
อย่าว่าแต่ชุดทำงานเลย
 
ชุดนักเรียนม.ต้น ม.ปลาย ปกกะลาสี ทั้งหลายแหล่ ที่เห็นกันน่ารักๆนั่นแหละ
 
 
 
เด็กส่วนใหญ่เค้าก็จะมีกระโปรงแค่ 2 ตัว
 
คือสำหรับหน้าร้อน และหน้าหนาว *-* (ความหนาของผ้าจะต่างกันค่ะ)
 
 
 
 
 
 
.............
 
...........................
 
 
  ในความน่ารัก ความโมเอ้ทั้งหลายนั้น
 
แกแอบซ่อนความซกมกเอาไว้ได้อย่างแนบเนียนจริงๆ  Σ(゚Д゚;)
 
 
 
  
 
 
คือเสื้อท่อนบนอะ เปลี่ยนทุกวันนะ
 
 
 
แต่ข้างล่างนี่ ราวๆครึ่งปีทีนึง.... 
 
ไม่ล้างไม่ซักอะไรทั้งนั้น  
 
 
 
 
 
 
ชุดทำงานอิฮั้น... จะรอดไปได้ซักกี่วันน้า เหอๆ......
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อ้อ เกือบลืม
 
 
ตอนเลือกชุด ได้ลองใส่ด้วย (ไม่ลองแล้วจะรู้ได้ไงว่าไซส์อะไร - -)
 
พอใส่แล้ว รู้สึกเลยว่า เรากำลังจะได้ทำงานจริงๆแล้ว
 
 
 
 
.....
 
 
ทำงานเป็น
 
บาร์เทนเดอร์!! *0*
 
 
 
 
เหมือนมะๆๆ เหอๆ 
 
วาดรีบๆ เอาไปโมเอ๊กันแค่นี้พอ Cry
 
 
แต่เสื้อกั๊กแบบนี้ เห็นภาพบาร์เทนเดอร์ลอยขึ้นมาเลย เอิ๊กกกกก
 
 
 
 
 
 
อะ เอาเวอร์ชั่นกระโปรงไปดูกัน
 
เผื่ออะไรๆจะดูดีขึ้น เหมือนพนง.ออฟฟิศขึ้นมาหน่อย หุหุ
 
 
 
 
 
 
อิฮั้นสั่งกระโปรงกับกางเกงไปอย่างละตัว
 
(หน้าร้อนก็กลัวร้อน หน้าหนาวก็กลัวหนาว เหอๆๆ...)
 
 
 
 
คิดว่าแบบไหนดูดีกว่ากันคะ *v*