lala-in-japan

 
 
 
อูววววววว หายไปหลายวัน
 
ไม่ได้หนีไปไหน
 
 
 
 
กำลังเตรียมตัวย้ายบ้าน ออกจากเมืองที่อยู่มา5ปี *0*
 
(ขอพักเรื่องช็อกโกแลตเทพไว้ก่อนนะ เด๋วมาอัพคราวหน้าแน่นอนนนน)
 
 
 
 
 
ตอนนี้เห็นอะไรก็เศร้า ซึ้งงง Tongue out
 
 
 
 
 
 
 
 เห็นร้านอาหารที่เคยเข้าไปนั่งเมาท์กับเพื่อนๆเป็นชม.
 
เห็นมุมถนนที่เคยถีบจักรยานล้ม
 
เห็นมหาลัยที่เคยวิ่งเข้าวิ่งออก
 
เห็นตึกที่เคยเข้าไปหลบฝนแล้วมีหนุ่มถือร่มขี่จักรยานมารับ (เคยวาดการ์ตูนไปแร้วววว อิอิ)
 
เห็นบ้านที่เพื่อนคนนู้นคนนี้เคยอยู่ 
 
 อูวววววว ความทรงจำ 5 ปี มีอะไรมากมายจริงๆค่ะ
 
 
 
 
 
แต่ตอนนี้ไม่ค่อยมีเวลาให้ซึ้งมาก
 
เพราะวันย้ายคือพรุ่งนี้!!Undecided
 
 
 
 
 
และสภาพห้องของอิฮั้นในตอนนี้...
 
 
 
 
โต๊ะยังเละUndecided
 
ผ้ายังตากอยู่ (ยังไม่แห้งด้วย)UndecidedUndecided
 
ตู้ก็ยังมีของเต็มUndecidedUndecidedUndecided 
 
กระเป๋าที่จะจัดของไปเที่ยวก็ยังจัดไม่เสร็จUndecidedUndecidedUndecidedUndecided
 
 
แน่นอนว่า... พื้นก็ยังไม่ได้กวาด ฝุ่นเยอะยิ่งกว่าทะเลทรายซาฮาร่า -.-*
 
 
 
 
 
 
 
 โอ้วววววว เห็นแล้วอยากจะดิ้นตาย
 
แต่ไม่กล้า เพราะเด๋วเก็บของไม่เสร็จ -.-
 
 
 
 
 
แต่กระนั้น ก็ยังมีเวลาเก็บตก วาดการ์ตูนมาให้ดูกัน 555+
 
 
 
 
 
 
ห้องนี้มีความทรงจำเยอะค่ะ
 
 
ของเก่าๆอะไรๆเนี่ย ตอนนี้ขุดขึ้นมาหมด
 
หาทุกอย่างที่หายไปเจอแล้ว 555+
 
 
 
รวมทั้งอาวุธคู่ชีพ *-*
 
 
 
 ฮู้ยยยยย ตอนนึกได้นี่แทบช๊อค!!
 
เอามือไปลูบๆดูแล้วด้วยยย ซี้สสสสสสสสสส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
วันนี้พอละ
 
ไปจัดของต่อ
 
 
 
ยังไม่ไปเกียวโตนะ เอาของไปใส่โกดังเฉยๆ
 
เพราะจะแอบแวบไปเที่ยวค่ะ *v*
 
 
 
 
 
ไปเที่ยวที่ไหน เด๋วมาเฉลยในเอนทรี่หลังจากช็อกโกแลตเมพ (ค้างสัญญาไว้เยอะจริง 555+)
 
 
 
 
 
 
เมื่อวานนี้เป็นวันที่หิมะตกที่โตเกียวเป็นวันแรกของปีนี้
 
 
 
อิฮั้นเอาขยะออกไปทิ้งตอนกลางคืนพอดี
 
เห็นหิมะร่วงลงมาเป็นฝอยๆ สวยมากกกกกกกกกกก
 
 
 
 
 
พอเช้าขึ้น ทุกอย่างขาว..... และหนาวมากกกกกกกกก
 
 
 
 
วันนี้ขอขี้เกียจวาดการ์ตูนวันนึงนะ ・ ・ ・(゚ε゚ )
 
แต่จะเอาภาพมาฝากแทนละกัน
 
 
 
 
เป็นภาพแถวๆมหาลัยอิฮั้นเอง
 
 
 
 
งามแงะ
 
 
 
 
 
 
เริ่มจากภาพตรงทางเดินไปมหาลัย
 
 
 
 
 
 
 
 
แล้วก็เข้าไปในรั้วมหาลัย
 
 
 
 หลายๆคนคงรู้แล้วว่าเป็นมหาลัยอะไร อิอิ
 
 
 
 
 
 
มีบ่อ? สระ? เล็กๆด้วย
 
ส่วนหอสูงๆข้างหลังนั่นคือ ตึกห้องสมุดค่ะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แล้วนี่คือหอประชุมหลัก เป็นเหมือนสัญลักษณ์ของมหาลัยอิฮั้นเลย
 
เรียกว่า "หอคาเนมัทสึ"
 
 
 รูปงามมะ อิอิ
 
 
 แต่ไม่ได้ถ่ายเองหรอก ไปแอบยืมมาจากเฟซบุ๊ครุ่นพี่อีกที 555+
 
 
 
 
 
 
 
 
รูปที่ถ่ายเองเป็นของเมื่อปีที่แล้ว
 
 
 
 ดูๆไป เหมือนตึกในเรื่องแฮร์รี่พอตเตอร์เลย... (ข้างในยิ่งเหมือน - -)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  พอเดินมาเรื่อยๆ ก็แอบเจอวัตถุแปลกปลอมตรงสนาม
 
(ลองดูรูป ↑ ให้ดีๆสิ
 
อะ... ที่จริงรูปก่อนหน้าก็มีนะ อยู่ตรงกลางเลย กลับไปดูเร้ว อิอิ)
 
 
 
 
 
 
 พอไปถึงหน้าโรงอาหาร
 
คราวนี้มันไม่แอบแล้ว อิฮั้นไปจ๊ะเอ๋กับตัวนี้เข้าอย่างจัง!!
 
 
 
 
 เด่นเป็นสง่าเลยทีเดียว 555+
 
 
 
  
 
 
 
 
 
 
แน่นอนว่า อะไรบ้าๆแบบนี้ ไม่ได้มีแค่ปีที่แล้วปีเดียว
 
ปีนี้ อิฮั้นก็ไปเจอมาอีกแล้ว
 
 
 
 
 
ขอเริ่มใหม่ ตั้งแต่ตอนออกจากบ้าน
 
  
 อันนี้เจอที่ข้างบ้านเลย
 
 
 อุลตร้าส้ม??
 
 
 
 
 
 
 
 
แล้วพอเดินไปถึงหน้าโรงอาหารมหาลัย...
 
 
 
 
โอ้โหหหหหหห คราวนี้ พี่ท่านทุ่มทุนสร้างได้อลังมากค่ะ *-*
 
 ใครนะช่างคิด... (และช่างว่างงงงง เหอๆ)
 
 
 
 
 
 
พอเห็นงี้ ก็เลยพาลนึกไปว่า มันต้องมีเด็กมหาลัยอื่นที่บ้าเหมือนกันแน่
 
แล้วก็เลยไปงมๆหาในเน็ต จนเจอ...
 
 
 
 เงือกแช่แข็ง *v*
 
 
 
 
และสุดท้าย... (เด็กดี ปิดตาเร้ว!!)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
........
 
 
 
 .............................
 
 
 
 
 
 
 
แอบติดเรท 55555+
 
แถมปั้นไว้ปิดตัวอักษรชื่อมหาลัยได้พอดีอีก (เห็นแต่ตัว "大学" ที่แปลว่ามหาลัย)
 
 
 
 
 
เอ้า ใครจำรั้วมหาลัยตัวเองได้ ช่วยมาเฉลยหน่อยเร้ววว~
 
อิ ฮิ้ววววววว~  >▽<
 
 
 
 
 
 
 
อ๊ะๆ เห็นหัวข้อแล้วอย่าคิดมาก มันมิใช่แบบน้านนนนนUndecided
 
 
นี่เป็นเรื่องสมัยที่อิฮั้นยังนั่งปั้นวิทยานิพนธ์อยู่ค่ะ
 
 
 
 
เรื่องนี้เป็นจริงมากมาย
 
 
งานทุกอย่างที่ทำมา การบ้านรายงานที่เขียนค้างไว้อยู่
 
บทความทั้งหลายที่หามาจากอินเตอร์เน็ต (เซฟไว้แต่ยังไม่ได้อ่าน)
 
 
และ วิทยานิพนธ์คั่งค้างแรมเดือน *-*
 
 
 
ทุกอย่างถูกย่อเก็บไว้ ใส่อยู่ใน USB อันกระจ้อยอันเดียว
 
 
 
 
แท่งเหล็ก(พลาสติก?)อันเล็กๆ
 
ที่มีพลังสามารถเปลี่ยนชีวิตอิฮั้นได้ *0*
 
 
 
 
 
 
 
ตอนที่เขียนวิทยานิพนธ์คั่งค้างอยู่นี่ผวาน่าดูเลย
 
 
เพราะว่าชอบเอาติดตัวไปนอกบ้าน เผื่อได้มีเวลาไปทำที่โรงเรียนหรือที่ทำงานพิเศษ
 
(แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำ กลับมาปั่นงานหัวฟูที่บ้านเหมือนเดิม 555+)
 
 
 
เหมือนเป็นโรควิตกจริต เด๋วๆก็เช็คดูUSBว่ายังอยู่มั้ย
 
 โดยเฉพาะช่วงที่เขียนงานใกล้เสร็จเนี่ย
 
 
 
 
 
 "USB มีค่ายิ่งชีพ" จริงๆนะ :(;゙゚'ω゚'):
 
 
 
 
 
 
รู้สึกว่ามันเป็นจุดอ่อนที่เซนซิทีฟมากกกก
 
เคยลืมมันไว้ที่ห้องคอมของโรงเรียนครั้งนึง...
 
 
 
 
 
 
โอ้วววววว!! โลกแทบจะแตกกกกกกกกกกกก   (((((((( ;゚Д゚))))))))
 
 
 
 
 
พอกลับไปเจอมันเสียบคาอยู่ที่คอมตัวเดิมที่โรงเรียนเนี่ย  
 
อุเหม่ อิฮั้นเป็นเหมือนแม่ลูกที่พลัดพรากจากกันแต่ชาติปลาบู่ทอง - -*
 
 
 
 
 
 
 
ในนั้นนอกจากไฟล์งานต่างๆแล้ว
 
 
ก็ยังมีทั้งไฟล์เพลง ไฟล์รูปวาด ไฟล์รูปถ่าย ต่างๆนานา
 
 
มีทุกอย่างเลย เรียกได้ว่าเป็นเหมือนประวัติเล็กๆของอิฮั้นเลยทีเดียว
 
(ไฟล์ใบประวัติก็มี อิอิ เอาไว้สมัครงานไง)
 
 
 
 
 
 
 
แต่มันไม่มีอยู่อย่างเดียว...
 
 
คือ แบ๊กอัพ (;゚*゚)(;゚*゚)(;゚*゚) !! 555+