Strawberry-Diary

 
 
ตั้งแต่เอนทรี่ที่แล้ว... 
 
1 เดือนผ่านไป ไวเหมือนโกหก *0*
 
 
 
แต่ไม่ได้โกหกค่ะ เรื่องในเอนทรี่ที่แล้วกับเอนทรี่นี้
 
ห่างกันเกือบเดือนจริงๆ (แต่ตอนนั้นขี้เกียจ เลยเอามาอัพต่อกันตอนนี้ 555)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
น้องสตอฯล้มกันจริงจังค่ะ
 
ไม่น่าเชื่อว่ารังสีร้อนแรงจะแผ่เข้ามาถึงในห้องได้ - -
 
 
 
 
 
ตอนแรก เค้าก็อยู่กันแน่นหนา แข่งกันยืนอยู่ดีๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ซักพัก อากาศเริ่มร้อนขึ้น
 
พอน้องสตอฯเห็นอิฮั้นล้มแผละ ล้มแผละเข้าบ่อยๆ
 
 
 
คงเกิดอาการอยากทำตามมั่ง
 
 
 
 
 
 
ล้มกันจริงจังมากมาย - -
 
 
 
 
 
 
 
โค้งซะสวยงาม
 
ทำให้เพื่อนๆยิ่งทำตาม
 
 
 
 
โอวววว มาซะรอบทิศเลย
 
มองเผินๆจะนึกว่าเป็นไม้เลื้อยประดับห้อง 55555
 
 
 
 
 
 
ตรงนี้ ขอแทรกนิดนึง
 
 ว่าในเอนทรี่ที่แล้ว แปะรูปราสีขาวๆให้ดู
 
 
 
บางคนบอกว่าเป็นเพราะดินแห้ง ให้น้ำน้อยไป ดินเลยมีสีขาวๆ
 
แต่บางคนก็บอกว่าเพราะดินชื้น ราเลยขึ้น
 
 
 
 
 ตกลงว่ามันเป็นเพราะอิฮั้นให้น้ำน้อยไป หรือเยอะไปละนี่???  Undecided
 
ทำตัวไม่ถูกเลยยยย เหอๆ UndecidedUndecidedUndecided
 
 
 
 
 
 
 
สรุปว่าไม่รุวิธีแก้ เลยพยายามขุดดินตรงนั้นออก ทุกครั้งที่มีสีขาวๆขึ้น
 
แต่ไม่สำเร็จ
 
 
 เลยโดนลุกลามจนเป็นแบบนี้... โอ๊ววววววว
 
 
 
เชื้อราปริศนาไร้สัญชาติปรากฏกาย...
 
 
 
 
 
 
เผลอแพล๊บเดียว เหลืออยู่ 4 หน่อ - -
 
 
(มีต้นนึงอยู่ข้างหลังต้นตรงกลางค่ะ ดูดีๆ)
 
 
 
 
 
 
 
เผลออีกแป๊บ เหลือฉองต้น!!!!!  UndecidedUndecidedUndecided
 
 
 
 
 
 
 
 
 
และในที่สุด เราก็ได้ผู้ชนะเลิศคนสุดท้าย!
 
(กำ นี่เราแข่ง survivor กันอยู่เรอะ)
 
 
 
 
 
 
 
น้องคนสุดท้าย แข็งแรงมากกกกกกก
 
 
(สมแล้วที่เป็นผู้เหลือรอดชีวิตคนสุดท้าย
 
ถ้าเป็นหนังผีหรือหนังฆาตกรรม คงได้เป็นพระเอกไปแล้ว)
 
 
ยืนหยัดหัวเดียวกระเทียมลีบอยู่นานนนนนนนนนเลยทีเดียว
 
 
 
 
 
และยังยืนหยัดต่อไป
 
 
 
 
(เปลี่ยนแค่มุมกล้องอะนะ เล่นง่ายจิง - -)
 
 
 แหะๆ... แต่น้องคนสุดท้าย โตอยู่คนเดียวเป็นอาทิตย์ได้เลยมั้ง
 
บากบั่นฝ่าฟัน สู้กับอากาศร้อน และ ราสีขาว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
จนกระทั่งเช้าวันนี้...
 
 
 
  สรุปว่า ผู้ชนะที่แท้จริงคือ... "คุณราสีขาว" ค่า!!!!!! (ไม่ใช่ละ - -)
 
 
 
 
 
 
 
น้องโบกมือยอมแพ้ และนอนหลับฝันดี (นอนจริงๆ) ไปเมื่อเช้านี้ค่ะ
 
T^T
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
นับตั้งแต่ปลูกมา ก็ราวๆ 2 เดือนกับอีก 3 อาทิตย์
 
ได้เห็นวงจรชีวิตเต็มๆเลยค่ะ
 
 
 
 
ช่วงเวลาที่อยู่กับน้องสตอฯ
 
ทำให้ได้ข้อคิดว่า...
 
 
 
 
"สตรอเบอร์รี่เป็นพืชเมืองหนาว อย่าได้ริเอามาปลูกตอนหน้าร้อนอีกเชียว!" Foot in mouth
 
 
อย่าไปฝืนวิถีธรรมชาตินะคะ
 
สาธุ~
 
 
 
 
 
 
ขอไว้อาลัยให้กับน้องสตอฯซักนิด
 
แล้วจะกลับมาลัลล้าใหม่คราวหน้าค่า~
 
 
 
 
 
ซีรีส์ "สตรอเบอร์รี่ ไดอารี่" จบบริบูรณ์!!!
 
เมนท์ไว้อาลัยน้องสตอฯซักนิดนะคะ
 
ไหนๆเราก็อยู่ด้วยกันมาเกือบ 3 เดือน (ถึงจะเห็นแค่ผ่านหน้าบล๊อกนี้ก็เถอะ อิอิ)
 
 
 
 
 
ปล. แอบไปเจอคนทำสำเร็จด้วย *0*
 
ตอนแรกมันจะมีดอกสีขาว
 
 
 
แล้วมันจะกลายเป็นผลแบบนี้~~~~~~
  
 
 
 
 
 
 
ฮู้ยยยยยย เห็นแล้วอิจฉามากมายยยย
 
แบบนี้ซีรีส์นี้อาจมีภาค 2 ตอนหน้าหนาวปีนี้ค่ะ อิอิ
 
 
 
 
 
 
 
ห่างหายไปนานอีกแล้ว
 
กับบันทึกน้องสตอฯ...
 
 
 
 
ช่วงนี้อากาศร้อนด้วย
 
มาดูกันดีกว่าว่า น้องสตอฯ หรืออิฮั้น จะเป็นลมแดดตายก่อนกัน เหอๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อิฮั้นว่าเลี้ยงสัตว์เลี้ยงนี่ยากแล้วนะ
 
แต่เลี้ยงต้นไม้ยากกว่าเยอะอ่า - -
 
 
 
 
  
เป็น(ท่าน)หมา เป็น(ท่าน)แมว มันยังร้องได้ ยังดิ้นได้
 
 
ถึงจะคุยไม่รู้เรื่อง แต่เราก็พอจะรับรู้อารมณ์พวกท่านๆได้ในระดับนึง
 
 
 
 
  
 แต่ต้นไม้นี่ หมดปัญญาจริงๆค่ะ...
 
 
 
 
 
 
 
 
ตอนแรก อิฮั้นก็อุส่าประคบประหงม
 
 เห็นน้องๆโผล่กันมาเยอะแยะ ก็ดีใจ
 
 
 
 
 
 
ให้น้ำน่ะ วันละครั้งเองนะ
 
  
แต่ให้ทีนี่ ทั้งพรม ทั้งฉีด ทั้งพ่น
 
กระฉูกกระฉอกเต็มพื้นเลย 555 (ทำผิดตรงนี้เอง เหอๆ)
 
 
  
 
 
 
...อุเหม่ ก็ใครจะไปรู้ว่าต้องให้น้ำแค่ไหนถึงจะเรียกว่าพอดีล่ะ
 
อิฮั้นก็นึกกลัวไปว่าเด๋วน้องสตอฯจะแย่งกันกินน้ำ เลยให้ซะเยอะ
 
 
 
 
 
ดันตายเอาๆเฉยเลย -0-
 
 
 
 
ให้น้ำเยอะ ก็ตาย
 
 
 
 
 
 
 
 
 พอเปลี่ยนมาให้น้ำน้อยๆ ก็ตาย...
  
 
 
 
 
 
มันจะเอายังไงกันแน่??? @_@
 
 
 
ไหว้วานโดเรมอน เอาเครื่องอ่านใจน้องสตอฯมาให้ทีเถอะ อยากได้ๆ เหอๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
แบบว่าเค้าตายกันจริงๆจังๆเลยอะ
 
ตายแบบฉับพลันทุกทีด้วย
 
 
 
ประมาณว่า ตอนดึกๆก่อนนอนยังเห็นกันอยู่หลัดๆ
 
ตื่นมาตอนเช้า พี่ท่านฟุบไปกับดินแล้ว - -
 
 
 ไม่ให้เวลาตั้งตัวกันบ้างเลย..... แล้วใครจะไปกู้ชีพน้องทันคระ??
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ปล. ในภาพสุดท้าย ดูที่ดินดีๆ จะเห็นเหมือนมีใยสีขาวๆคลุมดินอยู่
 
มันคือ...
 
 
 
 
 
 
 
 
 อะไรเหรอ?? อิฮั้นเองก็ไม่รุเหมือนกัน (อ้าว - -)
 
 
 
ขอสันนิษฐานว่า
 
มันคือ...
 
 
 
 
 
 
 "รา" รึเปล่า??? *0*
 
 
 
 
 
 
ไม่เคยรู้เลยนะเนี่ย
 
 
ว่าดินขึ้นราได้ด้วยยยยยยยยยยยย...
 
 นึกว่าขึ้นได้แต่ขนมปัง...
 
 
กิ๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ  >0<"
 
 
 
 
 
 
หายไปซะนานเชียว
 
กับบันทึกน้องสตอฯ.....
 
 
 
 
นับจริงๆก็ผ่านไป 20 กว่าวันได้ละ... นับตั้งแต่บันทึกเบอร์ 4
 
ตอนนี้มันมีสภาพน่าตกใจมากมายยยยยยย *-*
 
 
 
แต่พอดีไม่ได้เล่านานเกิน เด๋วเพื่อนๆจะต๊กใจ ว่าทำไมตอนนี้มันเป็นแบบนี้
 
ดังนั้น อิฮั้นขออุ๊บอิ๊บสภาพปัจจุบันไว้ก่อน
 
 
แล้วเล่าเรื่องต่อจากคราวที่แล้วเลยค่ะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เหอๆ... มอดม้วยไป 1 ละค่ะ
 
 
 
 
ขอเอาภาพกระถางเดิมมาให้ดูก่อนละกัน
 
 
 
  
พออิฮั้นย้ายน้องสตอฯออกไป 5 ต้น
 
เจ้าต้นที่เหลือก็แข่งกันงอกใหญ่เลย
 
 ดูแล้วช่างน่ายินดียิ่งนัก! >w<
 
 
 
 
 
 
ใบ 5 แฉกเต็มเลย อิอิ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แต่ในอีกกระถางหนึ่ง...
 
 
 
 
  
อ๋า!? 
  
ต้นที่ปลูกถ่ายมา เริ่มหมดแรง
  
(กรุณาสังเกตุต้นตรงกลางนะคะ มันฟีบซะ - -)
 
 
 
แล้วก็เป็นลมล้มพับไปทีละต้น...
 
 
 
 
 
ทีละต้น...
 
 
 
 
 
ทีละต้น... T^T
 
(แล้วก็โดนคีบด้วยแหนบ อาวุธคู่กายอิฮั้นอีกแล้ว เหอๆ)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
โบ๋ตรงกลางเลย เหอๆๆ
 
 
 
 
 
 
น้องๆอีก 3 ต้นที่เหลือ คือต้นที่งอกอยู่ในกระถางนี้ตั้งแต่แรกแล้วค่ะ...
 
 
 
 
 
 
แต่สุดท้าย... มันคงทนเห็นเพื่อนๆไปก่อนไม่ได้ เลยตรอมใจ
 
 
จนปัจจุบัน สภาพก็กลายเป็นแบบนี้ไปเรียบร้อย.....
 
(ภาพนี้ถ่ายเมื่อกี๊เอง สดๆร้อนๆ)
 
 
 
 
 
 
 
ในภาพจะเห็นไม่ค่อยชัด แต่ลำต้นมันฟีบจนตั้งไม่ได้ละ
 
ส่วนใบก็แห้ง สีเริ่มคล้ำๆ(เน่า!? *0*) แล้วก็หงิกๆ
 
 
 
สภาพน่าสงสารมาก...
 
 
 
 
 
สิ่งที่อิฮั้นทำให้พวกเค้าได้ ตอนนี้มีอย่างเดียวเท่านั้น...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ทำใจ" ค่ะ
 
เอิ๊กกกกกกกกกกกกกกกก
 
 
 
 
 
 
เอนทรี่หน้า มาพบกับสภาพน้องสตอฯที่เหลือในกระถางเล็กกันนะคะ
 
อันนี้ก็น่าดูไม่เบาเลย หุหุ