ต่อเลยนะ...
 
 
 
  
*****************************
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"งั้น ผมไปหาตอนนี้ได้มั้ย"
 
 
 
 
อึ้งสิคะ... *0*
 
 
โชคดีที่เป็น LINE
 
ไม่งั้น K คุงคงได้เห็นหน้าเหวอๆของอิฮั้น เหอๆ
 
 
 
 
 
"จะมาจริงๆเหรอ นี่ตี 2 แล้วนะ"
 
"อืม"
 
"เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ต้องไปทำงานนะ" 
 
 
"...อืม จะนอนแล้วเหรอ"
 
 
 
 
 
"....... ก็ได้ ถ้าจะมา ชั้นจะรอนะ"
 
(@v@)★
 
 
 
หุฮิ
 
แอบหวังเล็กๆ
 
 
 
นี่ K คุงจะมาหา?
 
มาทำอะไร?
 
มาสารภาพรักเหรอ??
 
 
แต่ K คุงจะชอบเราจริงๆเร้อ...?
 
 
 
 
 
แอบหวัง แต่ก็ไม่อยากหวังมาก
 
กัวได้กินแห้ว *.*
 
 
 
ผ่านไป 20 นาที
 
มีเสียงมาจากหน้าประตู
 
 
ปิ๊งป่อง♪
 
 
 
 
 
 
อิฮั้นเดินไปเปิดประตู (ในขณะที่หัวใจกระโดดหนีไปอีกฟากของห้อง)
 
K คุงมาจริงๆด้วย แต่งตัวมาเต็มยศเลย
 
 
ในขณะที่อิฮั้นอยู่ในสภาพเสื้อยืดบานๆกับกางเกงขาก๊วย...
 
เอาน่าๆ อย่าคิดมาก (≧u≦;;)
 
 
 
 
 
 
"มาซักทีนะ เข้ามาสิ"
 
"อืม" (ยิ้มๆ)
 
 
 เงียบๆอึ้งๆกัน 3 วิครึ่ง
 
"...แล้ว ..... มีเรื่องอะไรเหรอ ถึงกับต้องเดินมาหาเนี่ย?"
 
 
 
"... เอ่อ ขอน้ำกินก่อนได้ปะ"
 
 
 "เอาสิ" (รินน้ำให้)
 
(อย่าบอกว่านายเดินทางพันลี้มาเพื่อกินน้ำบ้านชั้นนะ -*-)
 
 
 
 
 
แล้วเราก็นั่งคุยกัน
 
ที่พื้นนี่แหละ
 
 
 
"เอ่อ คือว่า..."
 
"เอ้า ไหนเล่ามาซิ มีเรื่องกลุ้มใจอะไร ถึงกับนอนไม่หลับเนี่ย"
 
 
"เอ๊ะ...? เรื่องกลุ้มใจเหรอ??"
 
"อ้าว ก็บอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วยไม่ใช่เหรอ?"
 
 
 
แหะๆ... อิฮั้นกลบเกลื่อนซะงั้น
  
เผื่อไม่ได้มาสารภาพรักขึ้นมาจริงๆ จะได้ไม่เสียหน้างัย >w<;
 
 
 "อืม... ไม่ใช่เรื่องกลุ้มใจหรอก"
 
 
"อ้าวเหรอ" (ยังตีหน้าใสซื่อ 555+)
 
 
 
 
 
"คือว่า..."
 
 (K คุงยิ้มไปหัวเราะไปเขินไป)
 
 
 
 
"หือ?"
 
 
 
 
 
 
"จริงๆแล้ว ผม..."
 
 
 
 
 
"อะไรเหรอ?"
 
 (เว้นบรรทัดตามช่วงเวลาที่อ้ำอึ้ง)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ผม..."
 
 
 
"......"
 
 (แอบหวังเล็กๆ)
 
 
 
 
 
"ผมชอบ..."
 
 
 "!!!"
 
 
 
 
 
  
 
ฮิ้ววววววววววววววววววว~
 
 *:.。..。.:*・゜ヽ( ≧∀≦)人(≧∀≦ )ノ・゜゚・*:.。..。.:*
 
 (กรี๊ดในใจดังๆ)
 
 
มาถึงตรงนี้ก็รู้แร้วววววววววว (゚∀゚)!!!
 
กรี๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ
 
 
 
 
 
 
 แต่ก็ยังอยากได้ยินจากปาก K คุงเต็มๆ
 
เลยมองหน้ามันซะ *v*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ผม..."
 
 
 
 
"ผม ชอบเป้ยจังนะ!"
 
 
 
 
 
 
 
ฮิ้ววววววววววววววววววว~
 
 *:.。..。.:*・゜ヽ( ≧∀≦)人(≧∀≦ )ノ・゜゚・*:.。..。.:*
 
(ขอเฮอีกรอบบบบบบบ TvT) 
 
 
 
 
 
 
"คบกับผมได้มั้ย?"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คำพูดขอเป็นแควน
 
ง่ายๆ ซิมเปิ้ลที่สุด
 
 
 
แต่แสนจะดีใจคร่า~~~ (≧▽≦)❤❤❤
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อิฮั้นอึ้งๆไป 4 วิ
 
 
(ถึงจะคิดไว้ก่อน แต่พอโดนสารภาพรักเข้าจริงๆ...
 
มันเขิลลลล นะเจ้าคะ อร๊ายยยยยย)
 
 
 
 
 ว่าแล้วยื่นมือออกไป
 
K คุงยื่นมือมาเชคแฮนด์ด้วยอย่าง งง งง
 
 
 
 
"โยโรชิคุเนะ!"
 
(ฝากตัวด้วยนะ)
 
 
 
 
 
 
 
กรี๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ 。・゚・(ノ∀`)・゚・。
 
 
ดีใจ ใจหาย ใจคว่ำ เหอๆ
 
 
 
 
 
แล้วเรื่องก็จ