เกียวโต เป็นเมืองเก่าแก่ของญี่ปุ่น
 
และทุกปี เค้าก็จะมีการจัดงานเทศกาล "กิองมัตสึริ" กันในหน้าร้อน (อ่านว่า "กิ-อง" นะคะ)
 
 
เดือนกรกฏาปีนี้
 
ในเมืองก็เลยมีเสียงซ้อมรำ เสียงเตรียมงานกันอย่างครื้นเครง
 
 
 
งานก็จะจัดอยู่ไม่กี่วัน
 
แต่ในช่วงนั้น บางถนนในตัวเมืองก็จะถูกปิดเป็นถนนคนเดิน
 
 แล้วก็มีคนมาออกร้านขายของเยอะแยะ
 
ทั้งขายยากิโซบะ ขายน้ำแข็งไส
 
ขายหน้ากาก ขายลูกโป่ง ขายสายไหม ฯลฯฯฯ อีกมายมาย
 
 
 
 
 
 อิฮั้นและเพื่อนๆ อุส่าย้ายมาจากแดนไกล
 
หลวมตัวเข้ามาเป็นคนเมืองนี้
 
 
แล้วจะให้พลาดงานแบบนี้ได้งายยย อิอิ (จริงๆแล้วคืออินี่อยากไปเที่ยว)
 
 
ก็เลยนัดกันอีกว่า จะไปงานหน้าร้อนนี้ด้วยกัน
 
 
K คุงกับเพื่อนอีกคนของเค้า ก็ตื่นเต้นกันใหญ่
 
 
 
บอกว่า ไหนๆก็จะไปงานเทศกาลหน้าร้อนกันแล้ว
 
ก็ไปซื้อชุดยูกาตะมาใส่กันเถอะ!
 
 
 
 
 
แต่อิฮั้นเคยมีประสบการณ์มาแล้วค่ะ
 
กับอิชุดยูกาตะนี่แหละ
 
 
แบบว่าตอนมาญี่ปุ่นใหม่ๆก็เห่อเหมือนกัน
 
ไปซื้อหามาใส่กับเค้าบ้าง 2-3 ครั้ง
 
 
 
 
เค้าบอกกันว่า ชุดยูกาตะนี่ถูกออกแบบมาให้เบาสบาย ใส่ง่ายเข้ากับหน้าร้อน
 
แต่ขอโทดเถอะ - -*
 
 
ร้อนเหงื่อไหลเป็นสายน้ำค่ะ... (; ゚,_・・゚)
 
ยิ่งงานเทศกาลออกร้าน หรืองานดอกไม้ไฟ คนจะเยอะมว้ากกกกก
 
 
 
ทั้งร้อน ทั้งเหงื่อ
 
ไหนสายรัดเอวจะอึดอัด แล้วชุดมันจะยับยู่ยี่ ผ้าหลุด ไอ้นี่เลื่อนไหล
 
 
โอ้วววววว สารพัดเรื่องที่มากับยูกาตะค่ะ
 
 
 
 
 
อิฮั้นก็เลยบอกปัด K คุงไปว่า
 
"ไม่ใส่นะ มันร้อน (-..- ;)"
 
 
 
แต่ K คุงก็ยังบ้าเห่อ บอกว่าเค้าจะใส่
 
แล้วเพื่อนๆคนนู้นคนนี้อีก 4-5 คนก็จะใส่ไปเหมือนกันนะ
 
 
 
 
ก็รู้ค่ะว่าใส่แล้วมันสวย และได้บรรยากาศอย่างแรง *-*
 
แต่... อิฮั้นขี้ร้อนง่ะ - -
 
 
 
 
 
และด้วยความไม่อยากโดนรัศมียูกาตะบัง
 
(แน่นอนว่าฮิคาริจังก็จะใส่ยูกาตะด้วย อ๊ากกกกกก กรุไม่อยากแพ้มานนนนนน)
 
 
 
อิฮั้นเลยไปขุดเอาชุดกระโปรงวันพีซชุดเก่งออกมา
 
ไปซื้อที่คาดผม
 
 
แล้วก็บรรจงแต่งหน้า (มากกว่าตอนไปเล่นเกมคิวปิดอีก *0*)
 
ทำผม (ทั้งม้วน ทั้งรวบ ทั้งมัด ครบวงจร)
 
 
 
แต่งจนแทบจะไม่อยากเรียกว่า แต่งหน้า
 
อยากเรียกว่า แปลงร่าง มากกว่า เหอๆๆ...
 
 
 
 
กะจะเอาให้เด่นไม่แพ้ชุดยูกาตะเลยล่ะ
 
 
แต่งไปแต่งมา ก็สาย(อีกละ - -) แหะๆ...
 
 
 
 
 
เพื่อนๆทั้งหมด 6 คนนัดไปเจอกันที่บ้าน K คุงตอน 5 โมง
 
พอ 5.05 อิฮั้นก็ LINE ไปหา K คุง
 
 
"เพื่อนๆมากันสายตามเคยใช่ปะ" (555+ อินี่ไม่เคยสำนึก)
 
 
 
แต่ปรากฏว่าคราวนี้เพื่อนๆดันไปกันตรงเวลา
 
เหลืออิฮั้นคนเดียว
 
 
แล้ว K คุงก็คิดไงไม่รู้
 
LINE กลับมาบอกว่า
 
 
"งั้นเดี๋ยวผมไปรับที่บ้านมั้ยล่ะ?"
 
 
 
( *0* )❤
 
 
อิฮั้นก็เลยแต่งหน้า ทาแก้ม ตรวจดูความเรียบร้อยครั้งสุดท้่าย
 
จนเจ้าชายมากดออกหน้าบ้าน(ตึก)
 
 
 
 
 
ก็เปิดประตูให้เข้ามา
 
 
 
 
 
 
  
 
 
 
...
 
...................
 
(  ゚,_ゝ゚) อื้อหือ~❤
 
K คุงอึ้งไป 3 วิเลยค่ะ 5555555555555+
 
 
แต่ K คุงในชุดยูกาตะ ก็เท่ไม่เบาเหมือนกัล อร๊ายยยย
 
(〃v 〃) ฮี่ๆ~
 
 
 
 
หลังจากหายตื่นเต้นกัน (ได้รีแอคชั่นแบบนี้ก็คุ้มแล้วกับ 2 ชม.ที่นั่งปั้นหน้าปั้นผม)
 
ก็ซ้อนจักรยานกลับไปที่บ้าน K คุง
 
 
 
แล้วเราก็ออกมาในเมืองพร้อมกับเพื่อนๆ
 
ตอนเดินมา เรา 2 คนก็เดินผ่านร้านมากันบ้าง
 
 
อิฮั้นก็บอกไปว่าอยากกินน้ำแข็งไส อยากกินกล้วยชุบช็อกโกแลต
 
K คุงจำได้หมดเลย
 
 
แล้วก็ชวนเพื่อนๆไปซื้อกินกัน
 
ได้กินน้ำแข็งไสด้วยกัน
 
 
คนละถ้วยนะ แต่แบ่งกันกินอะ
 
"อ๊ะ ชั้นก็อยากกินรสนั้นเหมือนกัน"
 
"อะ งั้นเอาอันนี้ไปกินสิ แล้วเอาของเธอมาแลกกันนะ"
 
 
 แอร๊ยยยยย (≧v≦)✿
 
 
เราเดินคู่กันบ่อยมาก แล้วก็เดินคุยกันน้านนน นานนนนน
 
จากนั้นเราก็เดินผ่านซุ้มตักปลาทอง
 
(นึกออกมั้ยคะ? แบบที่เห็นในการ์ตูนอะ
 
ที่เป็นบ่อพลาสติกใหญ่ๆ มีปลาทองทั้งโคตรเหง้าวงศ์ตระกูลเบียดกันว่ายอยู่ในนั้น
 
แล้วเราก็ใช้ห่วงแปะกระดาษ พยายามตักมันมาใส่ขันในมืออะ)
 
 
 
K คุงอยากเล่นมาก