หลังจากกลับมาจากสวนสนุก
 
อิฮั้นกับ K คุงก็ยิ่งสนิทกัน
 
 
ยิ่งเล่น LINE กันมากขึ้น ヽ(○´w`○)ノ❤
 
 
 
 
 แต่ก่อนจะมีก็แต่อิฮั้น ที่พยายามทักไป หาเรื่องคุย
 
แต่ช่วงนี้ K คุงก็เริ่มทักมา...
 
 
 
แรกๆก็แอบหาเรื่องจริงจังมาทัก (บังหน้า? หุหุ)
 
เช่น "ที่ว่าจะไปเที่ยวที่...น่ะ เดี๋ยวส่งเมล์นัดเพื่อนๆให้นะ"
 
 
ไม่ก็ "ที่นัดกันวันนั้นอะ ตกลงเธอก็จะไปใช่ป่าว?"
 
 
 
 
 
แต่จริงๆแล้ว นายแค่อยากคุยด้วยชิมิ ชิมิ
 
อิฮั้นรู้ร้อกกกกกกกก (สัมผัสที่ 7 !? เป็นอะไรที่อิฮั้นเชื่อว่าผู้หญิงมีกันเยอะ หุหุ)
 
 
กิ๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ (≧3≦)✿✿ 
 
 
  
หลังๆมานี่ ก็เริ่มคุยด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องมากขึ้น (เหงมะ!)
 
ทักมาว่า "วันนี้ดูทีวีเรื่อง...ด้วยล่ะ"
  
หรือ "เมื่อกี้ที่คุยกันเรื่อง....อะ ไปถามปู่กูเกิ้ลมาแล้วนะ"
 
 
 
 
 
 
แหะๆ ดีใจค่ะ มีเรื่องคุยกันมากมาย
  
 
 
และรู้สึกเหมือนไม่ได้ตบมือข้างเดียวแล้วววว (←ผิดความหมาย? 555+)
 
เริ่มมีรีแอคชั่นกลับมาบ้างแร้ว~♪ วู้ววว~♪♪
 
 
 
แต่แล้วอยู่ดีๆ
 
เหตุก็เกิดอีก *-*
 
 
 
K คุง เผลอหลุดปากมาอีก
 
ว่าจะไปปาร์ตี้จับคู่อีกแร้ว *0*
 
 
 
 
 
 
 
แงะ...
 
Orz
 
 
 
 
 
 
แต่ K คุงก็พยายามปิดนะ
 
อิฮั้นรู้แค่ว่าเค้าจะไปกินข้าวกัน
 
 
แต่ถามว่า แล้วใครไปอีกมั่ง?
 
ก็ไม่บอก
 
 
 
ถามว่า อีกฝ่ายเป็นคนรู้จักของใคร?
 
ก็ไม่บอก
 
 
 
ถามว่า ไปกันทั้งหมดกี่คน?
 
ก็ไม่บอก
 
 
 
ถามว่า ใครเป็นคนจัดประสานงานนี้?
 
ก็ไม่บอก
 
 
 
 
 
 
 
 ...
 
............
 
 
หึยยยยยย (-*-)
 
 
 
 
 
K คุงเลี่ยงไม่พูดไม่บอกอะไรเลยจริงๆค่ะ
 
แล้วก็บอกอิฮั้นว่า
 
 
 
ตัวเองอะ ไม่ได้อยากไปเลย
 
ไม่เคยคิดเลยว่า ไปกินข้าวกันแล้วจะปิ๊ง เป็นแฟนกันได้
 
 
บอกว่าเค้าชอบแบบเป็นเพื่อนกันก่อนมากกว่า
 
 
ค่อยๆสนิทกันทีละนิด แล้วค่อยมาเป็นแฟนกัน (โอ๊ะ?? แนวนี้ คุ้นๆ...เหอๆ)
 
 
 
พออิฮั้นถามว่า "อ้าว งี้แล้วจะไปปาร์ตี้จับคู่ทำไมอะ?"
 
เค้าก็บอกว่า "ไม่ได้อยากไปเลยยย ตั้งใจจะไม่ไปอีกแล้วววว"
 
 "แต่พอดีคราวนี้ บอกเพื่อนไว้ว่าจะไปด้วยตั้งนานแล้ว"
 
"ก็เลยถอนตัวไม่ได้..."
 
 
 
 
เค้าย้ำมากๆ โดยเฉพาะที่บอกว่า "จะไม่ไปอีกแล้ว"
 
อิฮั้นก็เศร้านะ แต่ก็เลยไม่เศร้าเยอะ
 
 
 
 
แล้วทีนี้เรื่องมันก็เกิดวันที่พวก K คุงไปปาร์ตี้นี่แหละ
 
 
พวกเค้านัดกินข้าวกันที่โอซาก้า
 
นั่งรถไฟจากเกียวโตไปประมาณ 1 ชม.
 
 
 
 
แต่เย็นวันนั้น
 
พออิฮั้นกลับมาที่บ้าน
 
 
ก็นอนแหมะลงไปที่โซฟา
 
 
 
 
 
 
 
แล้วทันใดนั้น สายตาก็เหลืบไปเห็นจุดดำๆบนเพดาน... !
 
 
มันคือ มะ-แลง-สวบบบบบบบบบบบ (*[]*) !!!!!
 
รึตัวอะไรก็ไม่รู้อะ คลานกระดึ้บๆๆ ดึ๊ยๆๆๆ อยู่บนเพดานสีขาวของห้องอิฮั้นนนนน
 
 
 
 
 
 
 
โอ้ววววว แม่เจ้า...
 
คืออิฮั้นแขยงแมลงมาก มิสามารถพิชิตมันได้ด้วยตัวเอง
 
 
 
 
 
 
 
คนแรกที่คิดถึง ก็แน่นอนว่า K คุง
 
(บ้านเค้าอยู่ห่างไปนิดเดียว เหมาะที่จะเรียกมาประมือมาก)
 
 
 
รีบ LINE ไปหาโดยฉับพลัน...
 
 
"K คุง ตอนนี้ว่างป่าว!?"
 
"      " (ไม่มีเสียงตอบจากสวรรค์)
 
 
 
แล้วอิฮั้นก็เลยนึกได้
 
"...ตอนนี้อยู่โอซาก้าสินะ" T^T
 
 
 
 
อิฮั้นเลยตัดสินใจเรียกเพื่อนอีกคน (ซาโต้คุง) มาจัดการแทน
 
 ซาโต้คุง เป็นเพื่อนอีกคนที่อยู่ในกลุ่มอิฮั้นเหมือนกัน
 
 
 
เป็นผู้ชายที่ใจดีมากกกกกก เป็นคนดี ดูแลเพื่อนๆ
 
 
เพื่อนทุกคนจะพูดเป็นเสียงเดียวว่า
 
 "ซาโต้คุง เป็นคนดีมากกกกจริงๆ"
 
 
 
 
ตอนที่อิฮั้นโทรไป เค้าก็กำลังกินข้าวข้างนอกกับเพื่อนอยู่
 
 แต่ซาโต้คุง คนดีที่หนึ่งเลย ก็ตอบกลับมาว่า
 
 
 "งั้นรอเดี๋ยวนะ จะขี่จักรยานไปหา"
 
 
 
 
 
โฮ้ยยยยย ช่วงวินาทีนั้น ซาโต้คุง อย่างเท่ อะ (≧w≦;)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
พอมาถึง ไอแมลงนั่นก็เดินเข้าไปหลบอยู่ตรงหลอดไฟละ
 
 
ซาโต้คุงก็เลยปีนเก้าอี้ขึ้นไป
 
ถอดที่ครอบหลอดไฟ ถอดหลอดไฟออกมา
 
 
แล้วใช้ทิชชู่หยิบไอแมลงนั่น *-*
 
บี้ แล้วชักโครกมันลงไปสู่เบื้องล่าง (อิฮั้นอยู่ชั้น 9) อย่างไม่สะทกสะท้านต่อสิ่งใดใด