ร้อยวันพันปี มีแต่ส่งเมล์มานัด
 
พออิฮั้นคลุมโปงแป๊บเดียว พี่ท่านโทรมาเลย - -
 
 
 โทรศัพท์ดังสั่นๆอยู่ในมือ แต่รับไม่ได้ (ก็เสียงไม่มี คุยไม่ได้)
 
เป็นอารมณ์ที่น่าคับแค้นใจมากค่ะ
 
 
 
 
ใครว่างๆ ลองดูดิ คราวหน้าเวลามีคนโทรเข้า
 
ลองถือโทรศัพท์ไว้เฉยๆดู
 
จะรู้สึกขัดกับสัญชาติญาณดิบที่ทำให้เราวิ่งไฟแล่บมารับไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งมากมาย
 
.........
 
....................
 
 
 
 
 
เรื่องเจ็บป่วยแบบนี้ ถ้าใครไม่เคยออกจากบ้านมาอยู่คนเดียว
 
คิดว่าคงเข้าใจความรู้สึกนี้ยากค่ะ
 
 
 
เวลาป่วย แล้วยังต้องทำไรด้วยตัวเอง
 
 
ต้องอึด
 
ต้องถึก
 
ต้องทน มากมาย
 
 
 
 
เพราะไม่มีใครมาดูแล  ไม่มีใครมาทำโจ๊กให้ ไม่มีใครมาอยู่ข้างๆ
 
เปิดตู้เย็นแล้วไม่มีของกิน
 
ก็ไม่มีใครออกไปซื้อแทน
 
 
 
ถ้าไม่ลากสังขารไปหาป้าที่ซุปเปอร์ให้ได้
 
ก็หิวตายกันตรงนั้นเลยทีเดียว o_O
 
 
 
แถมอยู่มหาลัยญี่ปุ่น ใช่ว่าจะเรียนวิชาเดิม กับเพื่อนเดิมๆ
 
ใช่ว่าจะมีคนเช็คชื่อ ถามหาทุกวัน
 
 
 
 
บางทีเราไม่โผล่หน้าไปมหาลัยเกือบอาทิตย์ เพื่อนๆยังคิดแค่ว่าเราโดดเฉยเลย
 
(ซึ่งเป็นความจริง ในหลายๆครั้ง 555)
 
 
 
 
 
 
อยู่คนเดียว อิสระเพิ่มขึ้น ความรับผิดชอบต่อตัวเองก็พอกพูนตามมา
 
แม้แต่เวลาป่วย
 
 
 
จะบังคับตัวเองให้นอนแต่หัวค่ำ ให้กินน้ำอุ่น ให้หายามากิน
 
ก็ขึ้นอยู่กับตัวเอง
 
 
จะนอนพักอยู่บ้าน หรือจะฝืนสังขารไปเรียน ก็ขึ้นอยู่กับตัวเอง
 
 
 
 
 
 
 
สุขภาพสำคัญที่สุดค่ะ รักษาสุขภาพกันนะคะ
 
 
(อินี่หาเรื่องโดดเรียนนี่เอง กร๊ากกกกก)
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

This post particularly caught my attention. your post are very useful for me. I like it.

#58 By best sunglasses (119.205.61.150) on 2011-07-08 17:21

sad smile สู้ๆจ้า เดี๋ยวหายแล้วนะ

#57 By Paa orKant on 2011-05-13 17:45

น่าสงสารsad smile Hot!

#56 By Kanya on 2011-05-12 09:10

ดูแลตัวเองเวลาอยู่คนเดียว เป็นบททดสอบที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตเลยค่ะ ผ่านไปให้ได้นะคะ big smile

ว่าแต่...งานมักจะเข้ามาตอนที่ไม่ว่างรับ หรือไม่ได้ยิน หรือป่วยไม่มีเสียง หรือ ฯลฯ ...

แกล้งกันชัดๆ เพิ่งเจอมาเหมือนกันค่ะ sad smile Hot! Hot! Hot!